Urban sketching benim için yalnızca mekânları belgelemek değil; kenti gözlemleme, anlama ve düşünme yöntemidir. Şehir planlama ve kentsel tasarım birikimimden hareketle yerinde çizimi; insan ölçeğini, hareketi, mekânsal ilişkileri, atmosferi ve gündelik yaşamı okumak için kullanıyorum.

Sokaklardan meydanlara, metro yolculuklarından kısa karşılaşmalara uzanan her eskiz, bir yerin yalnızca nasıl göründüğünü değil, nasıl deneyimlendiğini de kaydeder. Suluboya, mürekkep ve karışık tekniklerle gözlemlerimi kentlere, insanlara ve hafızaya ait görsel günlüklere dönüştürüyorum.

Bu yaklaşımı eğitim pratiğime de taşıyor; çizimi mekânsal farkındalık, görsel düşünme ve kişisel ifade geliştiren bir yöntem olarak ele alıyorum.