Şebnem Kayhan (d. 1989), çizimi bir temsil aracı olarak değil; mekânı okuma, düşünme ve dönüştürme pratiği olarak ele alan disiplinlerarası bir sanatçıdır. Şehir planlama ve kentsel tasarım geçmişi, üretimlerinin kavramsal zeminini oluşturur; urban sketching, illüstrasyon ve mekânsal araştırma arasında kurduğu geçirgen yapı, gündelik hayatın içinde görünmez kalan ilişkileri açığa çıkarır. Çizim onun pratiğinde estetik bir sonuç değil; algıyı keskinleştiren, zamanı kaydeden ve mekânı yeniden kuran bir düşünme biçimidir. Türkiye ve Avrupa’da yer aldığı uluslararası çalıştaylar, uygulamalı araştırma programları ve disiplinlerarası üretim süreçleri, bu yaklaşımın farklı coğrafyalarda sınanmasına olanak tanımıştır. Kamusal alan, kolektif hafıza, kırılganlık ve mekânsal empati gibi kavramlar etrafında geliştirdiği projeler, yerel deneyimle küresel tartışma alanı arasında bilinçli bir köprü kurar.

​

“Eyes Open Ubuntu” başlığı altında geliştirdiği üretimleri, insan–beden–çevre ilişkisini mikrodan makroya uzanan görünmez bağlar üzerinden ele alır; empati, dayanışma ve ortak hafızayı görsel bir araştırma alanına dönüştürür. Akrilik & suluboya odaklı resimler, dijital illüstrasyonlar ve üç boyutlu modellemelerle kurduğu hibrit dil, bu kolektif yapıyı hem duygusal hem mekânsal bir katman olarak görünür kılar. Projenin retrospektif yaklaşımı, kolektif üretim ve bağ kurma pratiği çerçevesinde Good Design İzmir 2025 kapsamında da izleyiciyle buluşmuş; zaman içinde dönüşen bakma hâlinin bir arşivi olarak yeniden kurgulanmıştır. Kayhan, sanat ile stratejiyi karşıt değil geçirgen alanlar olarak konumlandırır; kurucularından olduğu RunArte Creative Agency çatısı altında görsel dili bir “anlam mimarisi” olarak yapılandırırken, İstanbul Teknik Üniversitesi’nde yürüttüğü Urban Sketching dersleriyle çizimi cesaret ve mekânsal farkındalık pratiği olarak genç kuşaklara aktarır.